opc_loader

Ervaringen van Guni Leila Baxa

Ervaringen van Guni Leila Baxa

“De ziel voelt zich pas compleet als in een familie iedereen
 die erbij hoort een plaats gekregen heeft. Dat lijkt ook te gelden voor onze interne, innerlijke familie. Ook op dat niveau is er het verlangen van de ziel naar compleetheid.”

Bij het begeleiden van opstellingen –velen van ons kennen
 dat wel- worden we soms verrast door interventies en inzichten 
die zich plotseling aandienen. Meestal vormen ze in het proces het keerpunt naar de beweging
 van loslaten. Soms maken ze ons ook attent op elementen waaraan we tot dan toe minder aandacht gaven.

Zoals al vaker beschreven in opstellingsliteratuur worden deze opeens opduikende ‘ingevingen’ gevoed door een aandachtsveld
 dat verder gaat dan het alledaags bewustzijn. Otto Scharmer noemt dit het veld van creërend luisteren, Bert Hellinger spreekt van het lege midden of de toestand van gefocust zijn, A. Mindel heeft het over het droomlichaam, Sjamaanse tradities benoemen het als Nagual, de weg van het hart, enzovoorts.

In dit veld van aandacht ervaar ik elke opstelling als volstrekt uniek. Na een dag begeleiden van opstellingen vergeet ik veel van de tevoorschijn gekomen impulsen. Sommige blijven me bij. Die komen dan in volgende opstellingen weer tevoorschijn en blijken daar opnieuw van waarde. Dan integreer ik ze in mijn werk als opsteller.

Onlangs hebben we in een opleidingsgroep uitvoerig gereflecteerd over een dergelijke stap. Ik beperk me tot bespreking van het einde van de betreffende opstelling en dan nog slechts tot dat deel dat voor de interventie wezenlijk was. Vervolgens geef ik enkele observaties daarover.

‘De vrouwelijkheid naar huis halen’ Susanna doet een opstelling over een thema waaraan ze ook in individuele therapie al intensief gewerkt heeft. Tussen haar zesde en elfde levensjaar is ze veelvuldig seksueel misbruikt door haar vader. Susanna meent dat ze er vrede mee heeft. En toch, aldus Susanna, is er iets niet compleet. Er moet nog iets bij haar thuiskomen wat daar nog niet gearriveerd is.

In de opstelling staan de representanten van vader en dochter op relatief grote afstand en kijken naar elkaar. De dochter voelt zich rustig, krachtig, zonder angst, vredig. Vader voelt zich rustig en op zijn dochter gericht, hoewel ook ietwat beschaamd. Maar beiden voelen zich sterker aan de ander gebonden dan ze prettig vinden. Ook van buitenaf is een sterke, energetisch verbinding tussen beiden voelbaar.

Volstrekt onverwacht krijg ik een inzicht: Het gaat hier niet meer om loslaten of ophelderen van gevoelens tussen vader en dochter. Het zou er voor Susanna wel eens veel meer om kunnen gaan om iets tot zich te nemen, wat bij haar vader gebleven is. Ik vraag een vrouw om naast de vader te gaan staan en te representeren: ‘iets wat mogelijkerwijs bij vader gebleven is, maar eigenlijk bij Susanna hoort?’.

Susanna slaakt een diepe zucht en zichtbaar geroerd zegt ze: ‘Ja, logisch. Dat is mijn vrouwelijkheid.’ Haar representant knikt instemmend en heeft de neiging de vrouwelijkheid ‘naar huis te halen’. Op dat moment vraag ik deze representant om op haar plek te blijven en niets te doen. Susanna nodig ik uit om ‘het naar huis halen’ zelf te doen. Dat doet ze langzaam en zorgvuldig,
 als een ritueel. Terwijl Susanna dat ritueel uitvoert krijgt ze van haar representant waardevolle aanwijzingen. Zo maakt ze Susanna erop attent dat ze in het begin te snel gaat en daardoor het contact met zichzelf verliest. Of, ze dringt er bij Susanna op aan tegen haar vader te zeggen dat ze haar vrouwelijkheid weer meeneemt; dat ze dat nu van hem vergt. Daarbij wordt Susanna’s intense loyaliteit jegens haar vader heel helder.

Voor de vader is het moeilijk dat er aan de vrouwelijkheid van zijn dochter getrokken wordt. Daardoor voelt hij zich onzeker. Na een paar tussenstappen, waarbij ook Susanna’s moeder betrokken is, stemt hij in met de afloop. Hij is blij om de vreugde van zijn dochter en vanwege haar gevoel weer heel te zijn. In aansluiting daarop vindt Susanna’s representant helende zinnen, met behulp waarvan Susanna zelf haar vrouwelijkheid geheel tot zich neemt.

Wat is er nu tevoorschijn gekomen dat voor mij nieuw was en daar- door mijn handelingsperspectief vergroot heeft? Dat is met name het proces, misschien beter gezegd het ritueel van het-naar-huis-halen. Of zoals - in navolging van Martin Buber - een cliënt het proces benoemde ‘een beweging gericht op terugkeer naar huis’: loslaten én tot-zich-nemen.

Gewoonlijk begrijpt en aanvaardt een cliënt de metafoor van het naar-huis-halen, of het tot-zich-nemen, ogenblikkelijk. Tijdens de opstelling doemt meestal een naam op voor dit wezenlijke aspect. Het kan bijvoorbeeld ‘het hart’ zijn dat een vrouw bij haar overleden man ‘gelaten’ heeft. Of het is ‘de ziel’, het ‘innerlijke kind’, de ‘vitaliteit’ die ‘geschonken’ is aan een familielid die vastzit in een trauma. Of het is de ‘vrouwelijke waardigheid’ die een Japanse ‘verloren’ heeft toen ze onterfd werd, dat met het gehele familiebezit aan haar broer –als man– weggegeven werd. Zij ondergaat het ritueel met speciale betrokkenheid op het moment dat ze beseft dat ze het ook voltrekt voor andere vrouwen uit haar sociale klasse. Of het gaat zoals bij Johan, die van zeven kinderen de enige overlevende is. Zijn zes broertjes en zusjes zijn jong gestorven. In de opstelling blijft zijn representant roerloos zitten vóór de op de grond liggende broertjes en zusjes. De representanten van de ouders wenden zich af. Ze willen er niets mee te maken hebben. Om die reden, zo meldt Johans representant, neemt hij de dodenwake op zich. Hij geeft warmte aan zijn broertjes en zusjes, die anders zouden bevriezen. Na een proces waarin Johan zijn broertjes en zusjes vraagt om ‘te gaan rusten, hen begraaft en nu helemaal dood laat zijn’ wordt hij uitgenodigd om ‘de warmte’, vertegenwoordigd door zijn representant, van de doden weg naar zich toe te halen. Ook nu is het, net als bij Susanna, een indrukwekkend ritueel. Een heilige gebeurtenis, zoals Johan het noemt. Hij begint helder onderscheid te maken tussen de wereld van de doden en die der levenden en hij begeeft zich met ‘de warmte’ in de wereld der levenden.

Bert Hellinger heeft ooit gezegd dat de ziel zich slechts dan compleet voelt als in een familie iedereen
 die erbij hoort een plaats gekregen heeft. Dat lijkt ook te gelden voor onze interne, innerlijke familie. Ook op dat niveau is er het verlangen van de ziel naar compleetheid.

Het proces van terug-naar-huis-halen doet denken aan een cyclische beweging. Op het inademen volgt het uitademen. In Qigong bijvoorbeeld volgt op het gebaar van uitreiken doorgaans dat van naar binnenhalen. Zoals ik ernaar kijk voltooien terug-naar-huis-haal processen in opstellingen ook een psychisch proces dat nog niet af was.

Terug

29-03-2018 om 13:12:26 door kamagra oral jelly india

kamagra 100mg reviews [url=http://kamagradxt.com/]kamagra now reviews[/url] kamagra 100mg kamagra oral jelly for sale in usa il kamagra shop erfahrung http://kamagradxt.com/ kamagra oral jelly gГјnstig kaufen paypal

02-01-2018 om 22:19:29 door Glebkounsen

viagra pulmonary edema [url=http://viagracanadaju.com/]viagra cheap[/url] buy viagra us customs generic viagra

29-12-2017 om 21:17:35 door Valeriyunsen

viagra efectos colaterale [url=http://viagraonalo.com/]viagra online[/url] online viagra viagra generique super actif

27-12-2017 om 04:14:25 door Inessaunsen

follow link viagra woman [url=http://viagraonlinehpro.com/]cheap viagra[/url] cheap viagra cheap viagra uk paypal

23-12-2017 om 00:38:04 door Laraunsen

cialis p nett [url=http://cialisiawl.com/]cialis[/url] cialis cipla cialis australia

30-11-2017 om 03:10:27 door Witalinaunsen

anyone purchase viagra online [url=http://viagraoqh.com/]viagra online[/url] cheap viagra online pharmacy viagra cialis

24-11-2017 om 23:47:07 door Alfredunsen

content soft tabs cialis [url=http://cialisorderas.com/]generic cialis online[/url] order cialis cialis kaufen zurich

Reacties

Naam
Reactie
Waardering SLECHT   GOED
Beveiligingscode
CAPTCHA Image Ik kan de beveiligingscode niet goed zien